Tudalen:Caneuon Mynyddog.djvu/110

Ond er a yf, mae 'i chwant o hyd
Am ryw oferedd, yn cynyddu,
Mae gwagedd ffol yn ddiod ddrud,
A syched byth yn dilyn pechu.

Rhyw adgof byw o'i gartref gynt
O'i flaen rai prydiau sy'n ymrithio,
A thybia glywed gyda'r gwynt
Ochenaid mam sy'n teimlo drosto.

Cydwybod euog ambell dro
Sy'n chwerwi cwpan ei bleserau,
Tra bydd a'i bys ar len y co'
Yn tynu darlun o'i bechodau.

Ond er y cyfan, myn'd ymlaen
Mae'r llangc ar yrfa annuwioldeb;
Pentyra'n ddiwyd, haen ar haen,
Ddefnyddiau gwae am dragwyddoldeb.

Y mab a fagwyd gan ei dad
Yn anwyl, welir erbyn heddyw
Yn ddigon hyf i gael boddhad
Wrth wawdio'r nef ar drothwy distryw.

Ond nid yn hir mae llogell lawn
Yn dal yn llawn i langc fel yma,
Mewn afradlonedd, buan iawn
Y gwelir lliw y geiniog ola'.

Rhy wag yw cronfa cyfoeth drud
I borthi blys afradlon penrhydd;
O ran ei awydd gwariai fyd,
Ac wedi'r cyfan yn anedwydd.