Tudalen:Caneuon Mynyddog.djvu/114

Cyn hir y corwynt beiddgar,
(A siglai ddol a bryn,)
Oddiar ei wefus hawddgar
A gludai'r geiriau hyn;
"P'le mae fy machgen anwyl
Adawodd de ei dad,
Cael gwybod peth o'i hanes
Ro'i imi fawr foddhad.

'Rwy'n cofio wrth ffarwelio
Ei olwg falch a hyf,
Ond O! 'rwyf yn ei garu,—
Mae gafael serch mor gryf;
Mae dagrau hiraeth eto
Heb sychu ar fy ngrudd,
A'r adgof byw am dano
Yn gwanu' mynwes brudd.

O na chawn air o'i hanes,—
O na chawn wel'd ei wedd;
Os ydyw wedi marw,
Pa le mae 'i anwyl fedd?
Os marw wnaeth, bu farw
Heb dad i ddal ei ben,
Na llaw perthynas anwyl
I sychu 'i ddwyrudd wen."

Fel yna syn fyfyriai
Tad yr afradlon ffol,
Heb feddwl y dychwelai
Y bachgen byth yn ol;
Ond gyda hyn e welai
Ryw grwydryn wrtho 'i hun,
Adnabu ei gerddediad,—
Ei fachgen oedd y dyn.