Tra cura gwaed fy mynwes i,
Tra calon dan fy mron,
A thra y saif ei bryniau hi,
Bydd dda gan i am hon:
O cofiwch fy nymuniad i,
A deliwch ar fy ngair;
Pan wedi marw, rhowch i mi
Gael bedd yn LLANBRYNMAIR.
Y TEGAN ENBYD.
WR ieuangc a ddarfu 'ti feddwl ryw bryd
Fod pwys mewn dewisiad teganau
A welaist ti rywbryd yn ngwagedd y byd,
Ryw swyn yn at-dynu 'th feddylian?
A ddarfu ti deimlo rhyw flys yn dy fron
I hoffi'r teganau peryglus,
Sy'n tynu y llangc heb yn wybod o'r bron
I byllau o adfyd truenus?
Ystyriwn y perygl, gyd-ie'ngetyd i gyd,
Os tegan a ddaw dan ein sylw,
Gadawn i gydwybod roi barn ar y pryd
Fydd rhywbeth yn enbyd yn hwnw;
Meddyliwn o ddifrif cyn cellwair a'r un,
Fydd niwaid yn dilyn y chwarau;
Mae argraff y tegan ar fywyd y dyn,—
Mae pwys mewn dewisiad teganau.
Mor fawr ydyw gofal a phryder y fam
Yn gwylio o amgylch ei phlentyn,
Rhag iddo trwy anffawd gael briw, neu ryw gam,
Ei llygad o byd sy'n ei ddilyn;
