Mae'r oriau'n myn'd! fel llif y nant,
Chwyrn deithia amser mewn prysurdeb,
O'i ynys fach mae'n gwthio 'i blant
I faith gyfandir tragwyddoldeb.
Mae'r oriau'n myn'd! ac mae pob awr
Yn dweud ein hanes yn y nefoedd;
A'u cyfri hwy'n y frawdle fawr
A selia 'n tynged yn oes oesoedd!
WEDI'R NOS YN NGHYRMU GYNT.
CANIG.—Y miwsig gan Mr. J. D. Jones.
FE weuai'r fam ei hosan ddu,
A'r tad oedd yn canu 'n fwyn;
A phwytho 'r oedd yr eneth gu,
A'r forwyn yn pilio brwyn:
'Roedd Huw yn gwneuthur clocs i'w frawd
Na bu eu bath,
A'r hogyn bach yn gwneuthur gwawd
O'r ci a'r gath;
Ac ar y tân y berwai'r uwd,
A Phegi 'n ei droi yn lew;
Ac ambell i 'sglodyn o glocsen Huw
Yn helpu ei wneud yn dew:
Ond er eu symledd a'u trwstanwch,
'Roedd yno gariad pur a heddwch;
A mwynhad na fedd y ddaear
Ond anfynych iawn ei gydmar.
