Tudalen:Caneuon Mynyddog.djvu/23

"Tra dedwydd treuliwn f'oriau gynt,
Mewn mwyniat llon,
Pan redwn ar fy nifyr hynt
I'r gilfach hon,
Cyn gwel'd a phrofi gofid cudd,
Na deigryn galar ar fy ngrudd,
A chyn bod nyth i deimlad prudd
O dan fy mron.

"Yr amser hwnw'n ol ni ddaw,
Aeth dan y llen;
Byth mwy ni thyn fy nhad ei law
Ar hyd fy mhen:
O na chawn wel'd fy anwyl fam,
Gawn gynt i'm gwylio rhag pob cam,
A'm helpu i wisgo 'n brydferth am
Fy noli bren."

Ond pan oedd cysur wedi ffoi,
A'i dagrau 'n lli',
Dechreuai'r fantol bwysig droi
O'i hochr hi;
Sibrydai rhywbeth yn ei chlyw,-
"Mae Tad amddifaid eto 'n fyw,
Bydd dda gan galon dirion Duw
Dy wrando di."

Yn mhob cyfyngder rhedai mwy
At orsedd gras;
A phrofai yno dan ei chlwy'
Ryw nefol flas;
Trwy yspieinddrych galar dwys
Hi welai byrth y nefoedd lwys,
A gwelai fan i ro'i ei phwys
Mewn gofid cas.