Y DIFFYG AR YR HAUL
GORPHENAF 18, 1860.
EDRYCHA'R ddaear werdd yn brudd
Fel pe b'ai t'w'llwch nos yn dyfod,
A'r miloedd blodau tlysion sydd
Yn plygu'u penau mewn yswildod.
Mae Duw fel pe'n rho'i cŵr ei law
Cydrhwng y byd a'r haul tanbeidiol,
I dynu sylw'r dyn uwch law
Ei bryder a'i ofalon bydol.
Ni wna'r digwyddiad hwn ddim dwyn
Y dyn di feddwl, hurt, o'i gaban,
Ddim cynt na phe b'ai canwyll frwyn
Yn cael ei chuddio gan law baban.
Anffyddiwr, cwyd dy olwg'n awr,
A gwel mor gywrain yw 'r peirianau,
A wel' di enw y Bôd Mawr
Mewn du ar fron yr ëangderau?
Edrycha, ddyn, ar dad y dydd,
A gorchudd dros ei wyneb melyn;
Rhyw fawredd anhraethadwy sydd
Yn argraffedig ar y darlun.
Yr hwn sy'n edrych ar y nen
Bob amser gydag anystyriaeth,
Cwyd d'olwg 'nawr, a gwel uwch ben
Amlygiad clir o Dduw Rhagluniaeth.
