Bu farw'r hen ŵr a'r hen wreigan,
A marw difrifol oedd hwn,
Sef marw oherwydd i Edward
Roi'u meddwl dan ormod o bwn:
Aeth Edward yn lleidr a meddwyn,
Efe fu yn hogi y cledd,
Efe fu'n ei estyn i angau
I daro ei riaint i'w bedd.
Ond Huw ddaeth yn gristion goleuddysg,
Er cymaint dderbyniodd o wawd,
Ysgodd yr adfydau truenus
Sydd tua phen draw ffordd ei frawd;
Rieni, cymerwch yr awgrym,
Tra byddo y plant yn eich clyw,
Ymdrechwch eu gwneud yn ddarllenwyr,
A chofiwch am Edward a Huw.
Y WAWR.—CANIG.
Y Miwsig gan Mr. J. D. Jones, A.R.C.P.
YMEGYR dorau'r dwyrain draw
Gan dywallt golau ar bob llaw;
O forau teg! mae llaw'r wawr dlos
Yn ysgwyd llaw â llaw ddu'r nos:
Yr adar a chwery gân,
Gan edrych i'r dwyrain glaer,
Chwarddant am ben yr haul yn codi
Fry o'i wely aur:
Yr awel chwery rhwng y dail,
Yn araf a thyner y chwyth;
A dawnsia llon belydrau'r haul
Ar fynwes pob defnyn o wlith.
