O'th gwmni anwyl!—na chawn i
Un haner awr o'i fwyniant,
Mor ddedwydd byddwn gyda thi
A'r angel mewn gogoniant;
Mae'r byd yn bobpeth gyda thi,
A dim pan heb dy gwmni,
Dy golli sydd yn nos i mi,
A'th gael sydd wawr goleuni;
Ai tybed y gadewi i'm, O eneth dlos,
I fyw a marw mewn rhyw anobeithiol nos!
Mae'th dremiad arnaf fel y lloer
Yn edrych o'r uchelder,—
Mor dlws, mor glir, ac eto'n oer
Fel delw ar fy nghyfer;
Mae'th wên a fu yn nefoedd im'
Yn gwanu fy nheimladau;
Ac wrth ei gwel'd wna f'enaid ddim
Ond gwaedu'i hun i angau;
O na bai'r Greenland sy'n dy fynwes di,
Yn troi yn Affric grasboeth fel f'un i.
Disgyned fflam o gariad cu
I wneud dy fron yn gynes,
Ai tybed Gwen i'th galon di
Droi'n gareg yn dy fynwes;
Wrth ddrws dy galon, anwyl fun,
Rwy'n curo'n ddyfal, ddyfal,
Ac nid oes dim ond angau 'i hun
A feiddia ddod i'm hatal;
Ac os na wnei di agor,
Cei wylio nghalon i,
Yn rho'i ei churiad olaf
Ar drothwy'th galon di.
