ADGOFION PLENTYNAIDD.
Anfonodd yr awdwr y llinellau hyn at ei anwyl gyfaill Mr. W. JONES, gynt o'r Tymawr, Llanbrynmair, yr hwn a ymfudodd i'r America.
An! fy nghyfaill hawdd yw cofio
Oriau dedwydd borau oes,
Pan oedd gafael byd heb gydio
Yn ein bryd i beri loes;
Cofio'r oriau llawn o fwyniant
Dreuliem hyd ein hardal iach,—
Rhoddwn fyd, pe yn fy meddiant,
Am fod eto'n blentyn bach.
O!'r fath ddarlun prydferth, eglur,
Sydd y fynyd hon o'm blaen,
Sef adgofion oriau difyr
Dreuliem gylch yr afon laen;
Corwynt anghof chwyth yn erwin,—
O'i flaen llawer adgof ffoes,
Ond fel derwen yn y ddryghin
Saif adgofion borau oes.
Cwrdd a wnaethom fil o weithiau
Wrth y "bont" yn morau'r dydd,
Yna dechreu ar y campau,—
Chwareu, neidio, rhodio'n rhydd;
Colli amser myn'd i'r ysgol,—
Chwareu weithiau gryn ddwy awr,
Yna teimlem arg'oeddiadol
Bwysau'r wialen fedw fawr.
Gwnaem yn ddirgel wrth ein llyfrau
Ryw fân gastiau fwy na mwy,
Gorfod byw heb godi'n penau
Wnai un awr cyhyd a dwy;
'N ol cael awgrym am ollyngiad,
Aem i chwareu amser maith,
Gwelem ddwyawr fel dau eiliad,
Gan felysed oedd y gwaith.
