MAE EISIAU NERTH.
MAE eisiau nerth i fyn'd trwy'r byd,—
Mae eisiau nerth o hyd o hyd;
Mae'r oes i gyd yn rhiwiau serth,
Ac ar bob rhiw mae eisiau nerth.
Wrth deithio'r haf mewn haul a thes
Mae eisiau nerth i ddal y gwres,
Ac yn ystormydd croesion certh
Y gauaf oer, mae eisiau nerth.
Pan fyddo clod a'i awel lefn
Yn chwythu'n union o'r tu cefn,
A llwyddiant teg yn gwenu'n rhwydd,
Mae eisiau nerth i ddal y llwydd.
A phan ddaw gofid cas ei hun
Fel nos dros holl feddyliau dyn;
Fe'i llethir o dan draed rhyw loes,
Os na cheir nerth o dan bob croes.
Pan fo cyfeillion bron heb ri
Yn estyn i'n cofleidio ni,
Mae eisiau nerth i beidio myn'd
Rhy bell i fynwes unrhyw ffrynd.
Pan fo'r cyfeillion oll yn ffoi,
A rhyw elyniaeth cas yn troi
Pob cyfeillgarwch yn ddi werth,
Ceir gwel'd pryd hyn fod eisiau nerth.
Wrth ini agor llygad ffydd
I edrych tua gwlad y dydd,
Ein nerth ein hun rhy fychan yw,
Mae eisiau nerth deheulaw Duw.
