O! na pa rawel ar fy nghais
Yn cludo 'i llais hyd ataf,
Ac O! na allai'r fronfraith lân
Ail ddweud ei chân bereiddiaf;
Gwynfyd na bawn y fynyd hon
Tu draw i'r tonog heli,
Hyd cyraedd i ryw adlais gwan
O'r gân a ganai Betsi.
Mi glywais lawer geneth wen
Uwch ben ei phwyth yn canu,
Er hyn i gyd eu mwynder llon
A wnai i'm bron alaru;
Rhyw adgof gluda 'm meddwl cu
I aelwyd tŷ 'm rhïeni,
I wrando'n dawel wrth y tân
Y gân a ganai Betsi.
Bum lawer gwaith pan fyddai'r haul
Yn cyffwrdd ael y gorwel,
Yn gwrando ar ei nodau clau
Yn marw'n mreichiau'r awel;
A chyda hwy bu feirw i gyd
Fwynderau ien'gtyd heini;—
O na chawn glywed adlais gwan
O'r gân a ganai Betsi.
Os na chaf wel'd fy chwaer byth mwy
Os na cha'm clwy' ei wella;
Os na chaf roi fy nhroed ar làn
Hen diroedd anwyl Gwalia;
Gobeithio daw rhyw gyfaill mad
O'r wlad lle ce's fy ngeni,
I ganu uwch fy marwol ran
Y gân a ganai Betsi.
