Tudalen:Caniadau (T. Gwynn Jones).djvu/101

Yno aeth Brân i lawenydd y tir, ac yno y tariodd,
Hynt gymerth Osian yntau, un hwyr tua Thir na n-Og;
Hwythau'r Cymry, hiraethodd eu henaid am hanes y pellter,
Cri am Werddonau Llion ac Ynys Afallon fu;
Gafran fab Aeddan, bu eiddig ei gyrch, ag ef ni ddychwelodd,
Myrddin a aeth i'r mawrddwr, a Myrddin ni welwyd mwy!
"Dyna freuddwydion adeiniog dyn am y doniau nas gwypo,
Breuddwyd nid oes heb arwyddion gwir yn ei wegi ef;
Chwim yw adanedd dychymyg, a chraff yw ei chryf olygon,
Hi ydyw awen y deall, rhwyd yr ehangder yw hi!

"Diau yw gennyf fod daear yn eigion anhygyrch foroedd,
Heddiw, yn Llychlyn, adroddir am dir dros drumau y don,
Helynt y gwŷr a fu'n hwylio y llif i'w bellafoedd eithaf,
Crugau gwydrog rhewogydd ar nawf yng ngheseiliau'r niwl."

Tân oedd yn llygad Madog, a thân drwy'i wythiennau yn rhedeg,
Galwad y môr i'w galon, y don yn ei hudo ef;
Hiraeth difesur bellterau, hudoliaeth diwaelod ddyfnder,
Suad esmwythlais awel, a gwanc y tymhestlog wynt.

"Mabon!" medd ef," er fy mebyd, mawr gerais y môr agored,
Grym ei wanegau a rhamant ddofn ei gyfaredd ef;