BROSELIAWND
Fforest ddychymyg, yn Llydaw, oedd Broséliawnd. Yno, medd y rhamantau, y carcharwyd Myrddin, y Dewin, tan ei hud ef ei hun.
Brynhawn o'r haf, dros y bryniau'n rhyfedd,
Y daeth rhyw niwl, a'u dieithro'n wylaidd,
Dim ond rhyw lwch fel diamwnt, ar lechwedd,
Neu beilliaid aur yn we am bell diroedd,
Megis, ar gwsg, pe magasai rhyw gysgod
O bethau oedd, ac am byth a huddwyd,
A'u cloi yn nhynged encilion angof--
Y gwawl aur fydd o drigle rhyfeddod
Weithiau'n diengyd, a'i wyrth yn dangos
Addfwyn dawel ymguddfan y duwiau,
Nad oes torri fyth ar ei distawrwydd
Nag aflonyddu ar gyflawn heddwch
Araul hoen ei digyffro lawenydd
Gan eisiau, methu, nag anesmwythyd,
Na mynd yn angof un dim a brofodd
Synhwyrau'r duwiau, o nef na daear.
Ac yn y gwrid, oedd fel cennog rwydwaith,
Yn ara'i nawf rhwng daear a nefoedd,
Adnabu'r Dewin, dan wybr y duwiau,
Fröydd hud ei hiraethus freuddwydion,
