Prawfddarllenwyd y dudalen hon
O WILLIAM BLAKE[1]
DELIAIS ddig at gyfaill im,
Sôn amdano a'i gwnaeth yn ddim;
Deliais ddig at elyn du,
Cuddio'r dig a'i gwnaeth yn gry.
Maethais ddig, er ofnau cudd,
A'm dolefain, nos a dydd ;
T'wynnais arno, yn ddi-ball,
Haul-belydrau ffeils y fall.
Tyfai'n gyson yn fy ngardd,
Yna dwyn rhyw afal hardd;
Gwelai 'ngelyn hwn ar goedd—
Gwyddai mai fy eiddo oedd.
Dringo'r mur i mewn gan bwyll,
Pan oedd nos yn cuddio'r twyll;
Yn y bore bach, heb len,
Wele'i gorff o dan fy mhren.
1901.
