Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/113

Diofal, dro, yw serch, ond enllib blin
Nis phaid â thywallt gwenwyn yn y gwin;
Nis phaid â dangos dirgel darddle ffrwd
Y dyfroedd lladrad sy'n melysu min.

"Trystan," ebr March, "mae imi helfa fawr
A'm ceidw o'r llys nes torri o ugain gwawr;
A fynnit ti fy nilyn yn y coed,
A'm mintai lon, am lawer hoenus awr?"

Ac etyb Trystan, "Nid oes ynof nwyf;
Ers dyddiau lu rhyw ŵr heb galon wyf;
Ni allaf ddilyn rhuad helgwn chwim
Drwy'r gelltydd gwyrdd lle chwerwir heinus glwyf."

Gwêl yntau March paham y taria'r prudd,
A thry i'w daith yng ngafael dichell gudd;
Ond llama Trystan wrth garlamu'r meirch,
A daw blodeuad tyner dros ei rudd.

Am bedwar hwyr, â'r digllon deyrn i ffwrdd,
A'r gwylwyr ffrom heb le i newydd dwrdd,
Mae Trystan ym mharadwys firain serch

O dan y gwŷdd â'i Esyllt lwys yn cwrdd.
Ond byr yw cwsg yr enllib blin, a gwas
Y pumed hwyr a wylia'r oed ddi-ras.
Carlama'n wyllt i'r coed ar ôl y teyrn
A rwygir gan ei erch genfigen gas.