Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Esyllt Iwerddon, daw i'r porthladd cu
A'r storm yn newid glas yr wybr yn ddu;
Rhed ag uniongyrch greddf hyd at ei Thrystan,
A dagrau gobaith mawr yn syrthio'n llu.
Daw i'r ystafell, ond mor welwlas yw
Y gŵr a wisgai gynt writgochni byw!
'Trystan!" medd hi; ond nid oes glust i wrando,
Nac ateb arall ond yr wyneb gwyw.
"Fy Nhrystan, oni chlywi lef dy fun?
Trystan, y mae dy Esyllt yma'i hun!..
Ai marw yw?-Och finnau!" . . . Yna llewyg;
A'r ddau, yn rhwym eu Tynged, mwy yn un.
1901-2.
