Cofiaf am y melys leddf brydyddion
A'th emynodd yn y ddistaw gell;
Canaf salmau moliant awenyddion
A ddisgynnodd o ganrifoedd pell.
Cofiaf ddyfais bur y llunwyr llonna'
A roes liw ar len i'th fywyd gwyn;
Trof hir drem ar lawer glwys Fadonna,
Ac ni wn a blyg fy nglin, bryd hyn!
Gwelaf di â'th rawd ymysg y meillion,
Gwelaf wanwyn newydd dros y byd;
Ac ni chaf o'm mewn a farn yn ddeillion
Wŷr a roddes degwch Mai i'th bryd.
Hir y bo dy serch yn nwyd rhianedd,
Hir yr wylo'r oesoedd uwch dy glwy;
Hir y bo dy fawl fel pêr gynghanedd—
Ond i fawl fy Arglwydd fod yn fwy.
Maddau i ninnau 'Nghymru, os dysgasom
Roi it leiparch nag a hoffai'r nef;
Cans ar Fab dy draserch y serchasom,
Rhag dy barchu di yn fwy nag Ef.
Gad in, wedi mudan oes, ddynesu
Ger dy fron â'n hwyrol fawl i'th fri;
Henffych well, Fendigaid Fair, mam Iesu—
Ave nef a daear fo i ti!
Rhagfyr, 1906.
