Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Rhua'r gwynt o gylch fy mwthyn,
Chwyth yr haf o frigau'r llwyn;
Ond mi glywaf dreiddgar emyn
Rhyw eneidlef ddistaw fwyn.
Ac mi wn, er mynych ddolef
Ysbryd cerdd ar fryniau coll,
Y daw'r hen delynau adref
Eilwaith â'r gynghanedd oll.
*****
Y mae gwaed y duwiau'n gynnes
Ynom eto, ddwyfol fardd;[1]
Ennyn eirias dân y fynwes
Y mae trem ar feinir hardd.
Dwys edrychiad enaid unig,
Gyfnos mwyn, i galon merch,
A'r briodas anweledig,
Ydyw swyn anniflan serch.
Rhawd eneidiau hoff, yn rhwydau
Tynged ffrom, yn drysu'n lân-
Penyd serch, ar hyd yr oesau-
Roes i fyd angerddol gân.
Y mae Dante'n dal i ganu
I flodeuyn nef o hyd;
Ac mae clwyfau prydydd Lleucu
Eto'n glwyfau calon byd.
- ↑ Aeschylos, meddir, yn ei Niobe, drama goll. Gweler Gweriniaeth Plato, III, 391 E, am y llinellau.
