Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/64

Ond os yw fy meddwl yn camu ffyrdd
Heuliau anghysbell a'u bydoedd fyrdd;
Os yw fy meddwl yn dilyn Iôr
I waelod y llynclyn ac eithaf y môr,
Heb wybod am rwystrau, mwy na Duw'r ne,
Ai rhywbeth i minnau'i achlesu yw Lle?
Onid wyf i, pan ymdorrwyf drwy
Fy nghnawdlen, na Lle a'i gaethiwed yn fwy?
Onid wyf yn arwain fy meddwl hyd ffyrdd
Sy'n dal yn fy nghalon yn fythol wyrdd?

Tu hwnt i'r llen, nid oes Amser na Lle:
Fe baid pob cyfnewid ger ei fron E.
A lleda fy ysbryd ei adain wen,
Preswylia'r Tragwyddol, tu hwnt i'r llen.

VI
Tu hwnt i Amser a Lle, yn awr,
Ymsuddaf i'r Tragwyddoldeb mawr.
Tu hwnt i'r cread a'i filfil sêr
Syllaf yn wylaidd ar noethni Nêr—
Ar noethni'r Ysbryd tragwyddol hardd,
A noethni meddyliau'r dwyfol Fardd.
Gwelaf yr Ysbryd anfeidrol ddoeth
Yn gwrido o'i weled ei Hun yn noeth.
Clywaf ei lef uwch meddyliau heb ri:
"Corff a gymhwysaf ohonoch i Mi.
Mae im awyddfryd am ganfod fy llun.