Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/75

Gwelais ei wedd ar lawer haf brynhawn,
Pan arosasai'r cread, a phan awn
I fin y nant, a chanfod nefoedd fwy
Na'r nef a oedd yn llenwi'r llif yn llawn.

Gwelais ei drem yn unigfeydd yr hwyr,
Yn hedd ai ynteu'n fraw, pwy sydd a'i gŵyr?
Ac nid oes ddim fel Natur sanct a ry
Gyffro a gerdd fy nyfnaf fod yn llwyr.

IV
Gwelaf y wennol wedi dod drachefn
I 'hedeg uwch ei llun mewn afon lefn:
Gwyddai ei thymp a'i hadeg i droi'n ôl;
Duw ffyddlon a'i ddeffroes i gofio'i drefn.

Duw ffyddlon sydd yn cofio coed y tir
A fu drwy'r gaeaf llwm mewn gweddi hir;
Ei hudlath Ef sydd yn eu cyffwrdd hwy,
A throi pob noeth yn hardd, pob crin yn ir.

V
Olwynion mewn olwynion fyrddiwn sydd
Yn troelli yn y cread, nos a dydd ;
A llygad Duw sydd ym mhob olwyn lân,
Ac nid oes olwyn byth yn treiglo'n rhydd.

Ni allaf olrhain ei Ddoethineb Ef;
Doethineb marwol ddyn yw codi llef
A d'wedyd, "Ffôl yw llewych wyneb gŵr,
Tydi sy ddoeth, Lywiawdwr byd a nef."