VI
Duw prydferth wnaeth y wawr a'r bysedd rhos
A welai Homer, er ei ddidor nos;
Duw prydferth wisgodd gorsydd mall â swyn,
Duw prydferth blannodd flodau yn y ffos.
Ef guddiodd noethni'r graig â blodau mân,
Ef roes i'r ddraenen bigog wenwisg lân;
A'r Ysbryd Mawr sydd yn brydferthwch byw,
Ef droes yr eithin yn dafodau tân.
Duw prydferth wnaeth y cwmwl golau a ddyd
Ei gysgod ysgafn ar y glasfor mud;
Duw prydferth wnaeth i'r paun adenydd heirdd,
A llawer wyneb angel yn y byd.
A wnelai Natur im ei ddisgwyl Ef
A oedd Flodeuyn Enwog yn y nef,
Nis gwn; ond wedi ei ganfod rhwng y drain,
Mae gennyf fwy ymddiried yn ei llef.
Blodeuodd harddwch Duw yn ysbryd dyn;
Ac awgrymiadau Natur bob yr un
A wêl eu hateb mewn ieuengwr hardd,
Lle cenfydd dyn ei Dduw, a Duw ei Hun.
Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/76
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon