Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/82

Ar ryw fore Sul hirfelyn,
wele'n cerdded yn y dyrfa
Heibio'r beddau i wasanaeth marw
yr eglwys yn Nhrefeca,
Wr yn ienctid glân ei ddydd,
bonheddig drem, bonheddig osgo;
Y mae llygaid y plwyfolion
yn hoeliedig ennyd arno.
A chyn nemor, wele arall un
drwy'r porth i'r hen adeilad,
Ac o'i ganfod, dacw gyffro byw
drwy'r dyrfa mewn amrantiad.
Try pob llygad ato'n union,
cyfyd gwanc i'r llygaid barus,
Ac nid rhaid i ddieithr holi-
gwrendy'r sibrwd, "Howel Harris!"
Howel Harris! Ai Elias Brychan
dir yw'r gennad hoyw
Sydd o'i flaen, â'r mellt yn aros
yn ei lygad bychan gloyw?
Howel Harris yn y dyrfa,
fel llosgfynydd wedi arllwys
Tân fel afon dros y wlad,
a barn fel llif wrth ddôr yr eglwys?
"A oes obaith am ei glywed, heddiw?"
medd y llanc di-ddychryn,
Heb ddychmygu am y farn
a'r fendith fawr y mae'n eu gofyn.