GWELEDIGAETHAU UFFERN
I
MI mewn myfyr hir o flaen fy nhân,
A Hwyrddydd hydref,
Hwyrddydd o'r hydref, esmwyth lithrodd cwsg
Hyd ataf, a rhoes arnaf bwys ei law.
Ac yn fy hun mi welwn ŵr â'r gwawl
Yn harddu ei lygaid;—gŵr nas gwelai ddim
Ond cadau a bydoedd anweledig. "Tyrd,"
Ebr ef, "a rhwym dy wregys, fab, at daith
Bellach o'r ddaear nag yw hi o'r nef."
A chyn ei dewi, nwyd anturiaeth hy
A lanwai f'ysbryd, a dilynais ef.
I lawr, i lawr yr aem, â mynych fyd
Yn gwibio heibio i ni fel pryfed tân;
I lawr, i lawr, ar gyflym, gyflym hynt,
A phrofwn rym rhyw air ar ddalen hen
Bardd a ddarllenswn cyn nesau o gwsg:
Rhwydd ydyw disgyn i'r uffernol bwll,
Ond galw'r traed yn ôl yw'r gwaith, yw'r gamp."
O'r diwedd, daethom i ryw fyd lle'r oedd
Y nos fel cysgod dydd, a'r dydd ymrig
Yr hwyr; a gwelwn rithiau fwy na rhi
Heb arwydd gofid, heb un llef o boen.
"Ai dyma'r carchar llwyd lle dygit fi?"
Meddwn heb gryndod, "nid oes yma wae."
