Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/87

Croeswn hi'n ddiogel ar adanedd buain,
Ac wele ni ar drothwy Tartaros.
A weli di'r colofnau adamant,
A'r tyrau a'r pyrth a'r muriau beilch o bres
Yng ngolau glaswyn Phlegethon yn glaer,
Er nos nad oes nos arall onid hi?
Ehedwn drostynt, a thros arall fur,
Ac arall gyfled a chadarned un,
A deuwn at y rhai diobaith. Pwy
A wyla am wae ei oes, o weld y rhain?
Edrych—heb ofal calon."

Tybiwn weld
Y bryniau'n ysgwyd, ac am dreiglo'n rhydd,
Ond heb ymsymud. Llefwn,
Llefwn, "Beth yw hyn?"
"Edrych o dan eu sail," ebr ef, "a gwêl."
Tanynt mi welwn mewn cadwynau heyrn
Gewri neu dduwiau, ac ar ei gwedd y gwae
A'r diysgogrwydd amhlygadwy sydd
Yng ngwron Miltwn. "Pwy drachefn y rhain?"
A chyn im dewi, "Dyma'r duwiau gynt
A safai'n erbyn cynnydd dyn a duw,
A safai'n erbyn geni'r newydd oes;—
Duwiau a daflodd Iau y Tad a grym
Y duwiau ieuainc i dragwyddol nos,
Ac ni ddônt, er eu nerth, drachefn i'r dydd.
Fe grŷn y bryniau, ond ni threiglant ddim
O'u lle; a dyma it uffern duwiau brith
A roes i eraill lunio'r newydd oes,
A hwythau gyd â'u gordderchadon fry."