Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/92

Och na fynaswn—cyn im weled trem
Ar fynwent enaid; cyn im weled llun
Ysbrydion noeth anobaith, arswyd, ing!
Mi welais fyrddiwn yn yr ail farwolaeth,
Yn methu â marw, ac eto'n marw o hyd;
A'r pryf yn byw i'w hysu, ond heb wanc
I'w difa; a'r tân fel ysgorpionnau hagr
Yn rhwymau a thafodau gwynias, hir,
Yn llunio'u dinistr, heb ddinistrio byth.
Gwelwn y llygaid lle cartrefai dig
Ac anniddigrwydd, ing a bythol siom;
Ac ym mhob enaid gwelwn lun y farn
A yrrai'r gwaed o'm gwedd ar ffo. Ebr ef,
"Onid a weli yw'r Gehenna o dân?

"Ond tyrd drachefn, cans yn eu caethglud flin,
O fyw yn sŵn afonydd Babilon,
Clywsai plant Seion am archelyn Iôr,
Ac am y dyrfa fawr o engyl drwg
Sy'n osgordd iddo, ac yn dwyn ei waith
I ben ar ddaear dyn, gan flino Duw
A newid drych y byd. A gwelodd un,
Onaddunt a oedd broffwyd Satan falch
A'i lu, aneirif dorf, yn syrthio o'r nef,
A throi o wynder glanach fil na'r gwawl
I dduwch adamantaidd yn y pwll
Y disgynasant iddo, luoedd coll.
Tyrd, canlyn fi: gwêl hanfod uffern, tyrd."
Suddais i'w ganlyn, yn fy mraw, drwy'r gwyll
Ddyfnderoedd anfesurol yn yr affwys,
A gwelais uffern yn ei noethni oll.