Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/94

III
Darllenswn gerdd y gŵr a fu'n y pwll,
A chanol nos, daeth ataf freuddwyd erch,
A chlywn ddwys lef y tristaf bardd erioed:
"Mi a'th dywysaf, megis Fferyll fi,
I weled Cantau erchyll uffern fawr."

Dilynais ef yn fud hyd at y porth,
A gwelwn eto'r gair a welsai ef
Mewn pwl lythrennau'n llosgi yn y gwyll:
"Trwof yr ewch i ddinas brudd y gwae;
Trwof y cerddwch i dragwyddol boen";
A'r sôn am roddi heibio obaith mwy.
O gylch y porth, mi glywn wylofain croch
Myrdd na chaent uffern wedi colli'r nef—
Y dorf ddi—dda, ddi—ddrwg, sydd yno byth;—
Angylion oer na phleidient Fichael gynt
Na Satan, yn nydd rhyfel meibion Duw;
A'r dynion nad ymrestrent gyd â'r gwir
Na chyd â'r gau drwy'u siwrnai yn y cnawd.
Crefent yn ddibaid am dderbyniad dig
Yr affwys eithr yn ofer oll.

Ymlaen
Drwyddynt yr euthum at y merfaidd li,
Lle gwelwn fyrdd yn disgwyl am y bad
A'r rhwyfwr gwelw i'w dwyn dros Acheron;
A Charon, oll yn grychni llwyd, a ddaeth