Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/97

I lawr dros risiau tywyll disgyn fyth,
I diriogaethau Plwto, elyn dyn,
I weld mwy tyrfa nag a leinw Gant
Arall ym mro'r anobaith. Fel y don
Yn codi'n erbyn ton ar ben Charybdis,
A hollti hwrdd ei gilydd, gwelwn lu
Yn dod yn erbyn arall lu mewn nwyd,
Yn torri, ac yn cilio i ennill nerth,
A dod drachefn, â'u safnau'n ewyn llid.
"Pwy ydynt?" meddwn, ac ebr ef, "Y rhain,
Afradlon gethern ydynt; a'r rhai hyn,
Cribddeilwyr pennaf daear. A, fy mrawd,
Amled y gwŷr mewn urddau sanctaidd, gwêl!"

Dyfod, o ddisgyn at y nesaf Cant,
Hyd at y ffynnon ferw a'r Stygiaidd lyn;
A gweled torf heb abid onid un
O laid, heb wên ond gwên o wawdus nwyd.
Gwrthdrawai'r naill y llall, ond nid â dwrn
Namyn â phen a deudroed; ac â safn
Darnio ei gilydd, fel rhyw waedlyd gŵn.
"Wele it wŷr," ebr ef, "a guddiai ddig
Fel mygdarth yn eu mynwes; wele'r rhai
A godai stormydd tanllyd yn y byd
Trwy ollwng allan dymestl dân eu bron."

Heibio Medwsa, heb edrych arni hi,
Rhag imi droi yn garreg dan ei threm,
Y deuthum hyd at wlad o feddau llosg,
A gwelwn fyrddiwn ar welyau o dân.