Tudalen:Caniadau Gwili.djvu/98

Gofynnais yn fy mraw: "Pwy eto'r rhain?"
Ac meddai ef, "Yr hereticiaid dall;
A thebyg sydd ar debyg ym mhob bedd
Golosg yn heidiau. Nid yr un y gwres
Drwy'r fangre, er ei brofi'n eirias wyn
O fewn i'r oeraf cell. Eithr tyrd ymlaen
I weled y llofruddion yn eu poen,
A'r rhai a fu'n gloywi'r arf i agor ffordd
I ffrwd eu bywyd o'u mynwesau eu hun."
Ac er y tarw-ddyn, y Minotawr,
A wyliai'r lle, disgynnais at y pwll
Lle cyson lifai afon fawr o waed,
A'r holl lofruddion dan ei chenlli coch
Wedi eu bythol suddo. A gwelais hwy,
Lunwyr eu tranc eu hunain wedi eu troi
Yn goedydd cnotiog, lle'r adeiliai llu
O'r dialeddau nythod byw o seirff.

Ond p'odd y soniaf am fy ingol daith
Drwy'r Cantau oll? y soniaf am y rhai
A droesai'n erbyn gwiw gelfyddyd gain
A Natur? am y rhai a chwipiai'r dieifl
Am droi morynion o'u diweirdeb glân?
Ac am lu'r tafod teg, hyd at eu safn
Yn nhom y fall? P'odd am ragrithwyr llwyd,
Pob un dan gap o blwm a ffugiai'r aur
Tu allan, ac mewn gwisg—nid euraid oll?
Ni allwn ond lletroi at Gaiaffas
A hoeliwyd ar y ddaear, ac sydd mwy
Â'i gorff yn rhan o briffordd cethern ddu.