Tudalen:Caniadau Owen Lewis Glan Cymerig.djvu/113

Ymguddio wnaeth—arhosodd ar ei daith—
Nis gallai edrych ar yr erchyll waith.
Y lleuad dlos—yr hoff genhades wen—
Brenhines wiw y nos―yn gwyro 'i phen
O'r golwg. Ond yn mlaen y milwyr hyf—
Ymruthrent trwy y nos fel corwynt cryf,
Gan hyrddio y trueiniaid ar eu hynt
Fel hyrddir dail yr Hydref gan y gwynt,—
Fel niwl o wydd yr haul ar foreu cun,
Diflanu wnaethant hwy o un i un.

Ar ol y frwydr fyth—gofiadwy hon,
Pump o frenhinoedd rhwysgfawr ddaeth gerbron
Josua, 'r hwn a alwodd ar ei wyr
I'w mathru tan eu traed i'w difa 'n llwyr ;
Saith o frenhinoedd eraill wnaed yn sarn,
Er mwyn cyfiawnder Duw â chleddyf barn
Dinystriwyd eu dinasoedd,—ofn a braw
Deyrnasai ogylch amgylch ar bob llaw.
O! ryfedd drefn !! arswydol erchyll haint
Dialedd Duw, pwy all ddesgrifio 'i faint?
Rhy wan yw iaith, 'does neb ond Duw ei hun
All ddweyd mor fawr yw anufudd-dod dyn.

Hyd lanau Galilea'r fyddin fawr
Gaed yn ddiri fel tywod man y llawr
Wrth ddyfroedd Merom, yr aneirif lu
Wasgarwyd gan blant Israel ar bob tu,
O lethrau hardd Lebanon, ar un llaw,
Anrheithiwyd hwy hyd gyrau Sidon draw.
Gadawyd y dinasoedd hardd eu gwedd
Yn brudd golofnau unig ar eu bedd.
Ond Hazor a ddinystriwyd, nid oedd mwy
Ei muriau wnaed yn gandryll—llosgwyd hwy
Yn lludw, a'i phinaclau yno gaed
Yn disgyn mewn dinodedd yn y gwaed.
Yn llwyr gwasgarwyd hwy, nis gallent fyw
O flaen rhyferthwy mawr cyfiawnder Duw.