Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Ceinion Llenyddiaeth Cymreig Cyf I.djvu/82

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Son yn ffraeth am gwrw Sanffraid.
Ymddyfalu meddw folaid
Hyny myn Mair! a bair bod
Bugunad debig ynod,
A bloeddio fal pabl Iuddew;
Mi a adwaen flaen dy flew.
Dwg yn wag gwaith o ragor,
Yn llawn aniawn moelrhawn mor;
Pan ddel llanw gwyllt hyllt holltir
Nefai ei flew fal sofl ir:
Rhuo a wnai a rhyw nad,
A briw ferw âb rhyferad;
Traian sor, truan sarug,
Trwn sor ffals, treinsiwr ffug:
Meistr dyfrllyd masw adreig
Mesfrig a man yswr eig.
Mawr ei angerdd mireingoch,
Cleddau cerdd, celwyddog coch,
Perygl yt y paraf glwyf,
Ag ellyn gynta gallwyf;
Dynu, myn delw Deinioel,
O'r gwraidd, lafn mileinwraidd moel!
Coffa mor dda y'm caffud,
Cyn no hyn o wn can hud;
Doed dy gof diotta gynt,
Diodydd mêdd da ydynt.
Megaist di fal myn magod,
Mefl o mewn, mau ofal fod
A minnau er na mynwn,
O ranau byth i neb ei wn;
Er ugein more, neu gan-muw,
Gwelyt dwyll mewn gwlad Duw!
Hawdd yw adnabod yr hen,
Gorflewyn, gwr aflawen,
Gau genau y geg annoeth,
Gael attat beth gatyd boeth.


GWALLT MORFUDD.[1]

Doe gwelais ddyn llednais lân,
Deg o liw, dygwyl Ieuan:
Yn ddyn glaerwen ysplenydd,
Yn lloer deg, unlliw a'r dydd!
A'i chlaerwin fin chwerthinog,
A'i grudd fal rhosyn y Grog;
Aml o eurlliw, mal iarlles,
Garllaw y tal gorlliw tes.
Ac uwch ei deurudd rhuddaur,
Dwybleth fal y dabl o aur;
O dattodir, hir yw hwn,
Yr eiliad aur a welwn:
Plethiad ar yr iad a rydd,
A'r godiad aur egwydydd.
Esgyll archangel melyn,
Aerwy o gwyr ar eiry gwyn.
Gweled ei gwallt fal gold gwiw,
Gwiail unllath, goel unlliw;
Benhadl-lwyn uwch yr wyneb,
Bronbelau fal siopau Sieb.
Gwiw arwydd uwch deurudd dyn,
Gwiail didau gold ydyn';
Copi clyd gwiwbryd gobraff,
Coed o aur rhudd, cyd a rhaff.
Pwy ni wyr beirdd penceirddryw,
Pwy biau'r gwallt pybyr gwiw?
Bid arnaf fi yn ddiwg
Arddel dyn urddol ai dwg



I FORFUDD,

PAN WELODD Y BARDD HI GYNTAF, YN RHOSYR YM MON; AC YR ANFONODD EI LATAI A GWIN
IDDI, A HITHAU A'I GWRTHODODD, AC YN DDIRMYGUS EI DAFLU AM BEN Y GWAS.

Gwyl Bedr y bum yn edrych,
Yn Rhosyr, lle aml gwyr gwych,
Ar drwsiad, pobl o aur drysor,
A gallu Mon, gerllaw mor.
Yno dd'oedd haul Wynedd wiw
Enid unrhwysg, hynod unrhiw;
Gwenddyn fwnwglgrwn gwynddoeth,
A gwych oedd, a gwiw, a choeth.
A'r byd am ei gwynbryd gwiw,
Ar ei hol eiry hoywliw;
Rhyfedd fu gan y lluoedd,
Rhodd o nef y rhyw ddyn oedd!
Minnau o'm clwyf a'm anhun,
Yn gwylio byth am gael bun.
A fu was a fai fasach
Ei fryd didwyll, a'i bwyll bach?
Gwyliais y hi heb ddichell,
O'i hol, nid buddiol, o bell;
Onid aeth dynoliaeth dwys,
I loyw lofft gain oleulwys.
Prid yr unben a chwenych,
Profais y gwin prifwas gwych;
Prynu, gwaith ni bu fodlawn,
Heb raid ddau alwynaid lawn.
Dos was, o'r mydr gwmpas mau,
Dwg hyn i'r ferch deg gynau;
Dyfydd hyd ei ystafell;
Dywaid, henffych yn wych well.
Dos yn ei chlust a husting,
A'th ddysg, nag arbed, a thyng;
Mwyaf morwyn y 'Ngwynedd
A garaf fi, myn Gwr a fedd!
Llun iawnrhyw, llyma anrheg,
I ti yr anwylddyn teg.
Pell ynfyd fydd pwyll anfoes,
Pe rhon', dywaid pwy a'i rhoes?
Pand cyffredin y ddinas,
Paham na'th adwaenam was?
Dafydd awenydd wiwnef,
Yn rhodd a'm gyrodd ag ef,
Lwyttu wawr, a'i latai wyf,
Attad ei gariad gorwyf.

  1. Awduriaeth DapG yn amheus, gweler Ysgrif Dafydd Johnston, Prifysgol Abertawe