Tudalen:Cerdd Allwyn.djvu/11

Y floedd anorchfygol fu'n galw pechadur
At angau Calfaria am fywyd a chysur;
Yn fudion yn awr y mae 'r hyawdl wefusau—
Ni lifa byth drostynt ffraethineb ei eiriau.

Beth pe y chwiliwn am ryw newydd gwell,
Pe nad o Gymru ond o ardal bell?
Mae cysur bach o rywle 'n well na hyn,
Na llinau duon, gwell im' bapyr gwyn;
Agoraf hwn—hwn—hwn—fy mron! fy mron!
Rhyw ergyd gref aeth drwy fy nghalon gron!
Fy mron! beth sydd? a'i holl linynau cudd,
Fy nghalon fach sy'n awr yn hollol rydd?
Ië 'n rhydd, ac nid drychiolaeth ydyw hyn,
Ei wel'd yr wyf yn awr mewn du ar wyn!

Ow! DAFYDD anwylaf! ac yntau fu farw!
Rwy'n teimlo du ofid wrth seinio ei enw;
RHYS STEPHEN a gwympwyd o'r uchel areithfan,
O deml gwybodaeth, yn fud yn y graian!
Hyawdledd Cymroaidd sy 'n awr mewn oer lewyg,
O herwydd ei golli. Ni welwn ei debyg!
Pwy mwyach ar lechres enwogion mawr Cymru
All neidio i'w safle heb ofni a chrynu?
Neb! neb! y mae 'n wagle—a gwagle yr erys,
Er dangos i'r oesoedd yr anrhaith echrydus!
 
Ow! Dafydd anwylaf
Fe'th gwympwyd i'r bedd;
Dy araeth ni chlywaf,
Ni welaf dy wedd;
Rhaid rhodio y ddaear
Heb gwrdd â thydi;
Ni phrofir ond galar,
Ni theimlir ond cri.