Tudalen:Cerdd Allwyn.djvu/18

Trosglwyddai ei offrwm mewn ffrydlif o ddagrau,
A'i galon dywalltai mewn dwys ocheneidiau;
Prin iawn gellais ddeall ei iaith oedd yn ddifri',
Acenau drylliedig gawn ganddo mewn bloesgni.

O! ddwysder heb ei fath oedd yn ei eiriau,
Wrth lithro 'n araf iawn dros ei wefusau;
Pe cawn ryw swynol bin i ysgrifenu
Ei ymadroddion dwys pan yn galaru,
A'u dodi 'n syml iawn yn iaith fy nhadau,
Nid hir y byddent hwy heb doddi creigiau;
Dyferai 'r oesol iâ yn ddagrau heilltion,
Ai seiniau anian oll yn dristaf gwynion.
Cyfeiria di fy mhin, O! Ysbryd dwyfol!
Wrth geisio rhoddi i lawr ei iaith ddifrifol.

"Dybenwyd! GYMRU, 'r daith ddaearol hon,
Symudwyd IEUAN fwyn oddiar dy fron;
Draw yn y bedd mae'r corff, lle 'i ysbryd fu,
Gwahanwyd hwy yn awr gan angau du!
A gwagle niwlog rhwng y rhanau sydd;
Un acw 'n farw dan dywarchen brudd,
Mewn beddrod cudd.

O! Ieuan, dyner,
Mor fer fu'th daith!
Ehedodd amser,
Fel cwmwl gwyn uwch ben
O flaen corwyntoedd nen,
Nes yn y. pellder
Ar goll mewn awyr faith.
I mi nid oes yn awr ond sylwi ar y fan,
Ehedaist dithau drwyddo
Yn gyflym a dihuno,
Ar hynt i'r nefol dran!