Tudalen:Cerdd Allwyn.djvu/4

Mewn bedd symudol, annheimladol, y mae ef yn byw,
Yn wagnod cudd dan sel
Rhyw farn o ddwyfol ryw!
Fy Ior! Fy Nuw!
Wyf finnau 'n enaid byw
Er bod yn ddigon prudd
Trwy lawer nos a dydd
Mae ambell fwyniant rhydd
Yn fy ngorlenwi yn yr isod fyd,
Nes sychu 'm dagrau, a llawenu mryd:
Bum unig lawer gwaith—heb wên un dyn,
Yn dal cyfeillach felus & fy hun;
Cydseiniwn gân â'r dyner awel wynt,
A'r mwyn ehedydd ar foreol hynt,
Neu'r eos ddwys yn nwfn ddystawrwydd nos,
Pan lonai anian gyd â'i chynghan dlos;
Addoli wnawn ymhlith yr adar mân,
Gan offrwm aberth moliant drud,
Yn nghanol holl ofidiau'r byd,
Yn nheml anian lân.

Y teimlad hwn ennillais i cyn hyn
Trwy brofiad dwys o amgylchiadau syn;
Mae'r byd yn wir yn groth sy'n esgor gwae,
Ond gwên gan Dduw a'i newid lle y mae,
Nes troi y dagrau chwerwaf dan ei sêl
I'r profiad wed'yn yn ddefnynau mêl :
Ochenaid ddwys, o dan gyweiriad nef,
Dry 'n alaw hyfryd o bereiddiaf lef;
A'r cri truenus ddryllia'r galon wan,
Yn Haleliwia nefol yn y fan.

I'r duwiol nid oes galar yn y byd
Y gellir dweyd mai galar yw i gyd;