Tudalen:Cerdd Allwyn.djvu/7

A phob peth welwn ger fy mron
Yn drist fel fi fy hun;
Trwy'r cylch nid ydoedd dim yn llon,
Ond mewn galarus lun;
Tlos oedd yr ardd a welwn draw
O dan ei lliwiau cu;
Ond yn ei thlysni fel mewn braw,
A'i blodau 'n plygu 'n llu.

Yr afon fach oedd yn y nant,
Wrth odre 'r tawel fryn,
Mor llon y gwlychai gynt fy mant,
Ond llifai hithau 'n syn:
Murmuron dwys ei haraf li'
A daenent oerlef cŵyn,
Ac ni cheid ond adseiniau cri,
Trwy holl gilfachau 'r llwyn.

Ni chlywid odlau adar mân
Ar gangau unrhyw bren,
Ond gwelid hwynt oll ar wahân
Yn fudion uwch fy mhen:
Disgynai ambell wlithyn claer
Yn dawel wrth fy nhroed,
Fel yn fy ngwahodd i yn daer
I wylo gyda 'r coed.

Ac yn y dymher hon
Y wylais innau,
A'm dwylaw ar fy mron
Cell fy nheimladau;
Pwy wyr am galon brudd
Ar hwyr gofidus?
Dyfaled deimlad cudd
Y bardd galarus.