Gwelais ifengwr ail rhywun a glwyfwyd
A llafar y moroedd, â dryswaith y fflur,
Ac nid oedd i'w lygaid ramant na breuddwyd,
Namyn goleuni y deall oer, briglwyd,—
PY deall sy'n ymdrech beunydd â chur.
A mi yn syllu ar Dduw yn y deri,
Ac eilwaith yn salm a chwerthin yr hesg,
Teimlwn fy enaid yn foliant a drysi,
Am hysbryd fel hendrer awel a'r lili,
Hyd oni lefarodd y macwy llesg:
"Tariennais fy hun â milfil o ddeddfau,
A hogais fy neall yng ngwynt y wawr;
Gwisgais fy enaid â gwybod yr oesau,
A difreg cychwynnodd fy nwyd a minnau
I herw hudoliaeth y meithder mawr.
"Mi deimlwn fy enaid fel deufor gyfarfod,
A minnau â Duw yn ymliw o hyd;
I'm hwyliau y chwythai gwynt yr anwybod
Pan geisiwn i ddeongl yr ysbryd annarfod,
Dywyllai, oleuai, demtiai fy rnryd.
"A gwelais fwg fy allorau yn codi
I geisioi dawelu, f enaid a'i gŵyr;
Ac wedyn crwydro fel ysbryd yn nellni
Ar alwad rhyw freuddwyd anorthrech difri',
Fel athrist Alastor fore a hwvr.
Tudalen:Cerddi'r Bugail.djvu/100
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon