Tudalen:Cerddi'r Bugail.djvu/110

O tan ei draed gwelwn gelain yr angau
A'i fwa toredig am byth yn fud;
Ar golau o bell yn chwerthin ar ddarnau
Ysgyrion a rhycllyd yr hen gadwynau
Gadwodd y ddaear yng ngharchar gyhyd.

O'i ôl gwelwn dyrfa addolgar yn esgyn
O dir yr anghymod ar ddrycin lem;
A blaen y wawr ar eu mentyll yn disgyn,
Tramwyent hyd lwybraur arwr gwallt—felyn
I dir rhyw ddadeni dwyfol ei drem.

Mae trem y darlun yn dilyn fy ysbryd
Fyth er y'i gwelais yng nghrog ar y mur;
Daw ataf pan gân y seintiau am wynfyd,
Daw ataf i alw fy enaid oi adfyd,
Daw ataf ar liant y da a'r pur.

Pan gofiwyf am Nefoedd fei gwelaf yno
A'i drem garedig yn faddau i gyd;
Ac nid oes i'm fywyd yn unman hebddo,
Cans gwn fod ei gymun sant yn cyflwyno
I'm henaid fara'r anfarwol fyd.

Tariannaf fy hun âi degwch hirfelyn,
Tariannaf fy mron gydar wyneb pur;
Ac ni all angau na gofid fy nghanlyn,
Cans bywyd anfarwol oedd yn y darlun
Welais i gynnau ynghrog ar y mur.