Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Enaid Judas Iscariot
yn llusgo at y goleu draw,
a'r glaw yn chwipio'n ei erbyn,
a garw oedd llais y glaw.
Dydd a nos yn crwydro,
dwylo'n ei wthio'n gynt,
dyddiau'n mynd heibio fel drycin,
nosweithiau fel tymhestl wynt.
Enaid Judas Iscariot,
gẃr dieithr a rhwyg yn ei fron,
gefn drymedd nos yn sefyll
a neuadd oleu ger bron.
Y rhos dan eira, a'i olion
yn dduon ar ddaear wen,
a rhith lloer arian yn codi
i ddal ei lamp uwch ei ben.
Rhew ar fargod y neuadd,
eira ar fur yn haen,
cysgod gwesteion ar ffenest'
yn symud yn ôl ac ymlaen.
A chysgod y gwesteion
yn ôl ac ymlaen o hyd;
Gelain Judas Iscariot
ar y rhew ar ei hyd.
Celain Judas Iscariot
yn gorwedd ar ei hyd,
Enaid Judas Iscariot
ar frys ac yn arw ei fyd.
