CYWYDD MIS MEHEFIN.
Y mis byr distaw llawen,
mis pan fydd beunydd uwchben
groywaur rwysg yr huan
yn ei deyrnas loywlas lân.
Adeg pan fydd gosteg ar
lef y ddrycin aflafar,
pan fydd llonydd y llynau
a llais y gwynt yn llesgau.
Y dŵr llesg tu draw i'r llain,
godre môr fel gwydr mirain,
yn sibrwd dan las wybren
a lliwio fel bo uwchben.
Cyfnod y dail a'r blodau,
adeg coed i ymdecau,
a deffro tŵf y dyffryn
gan haf, wedi'r gaeaf gwyn.
Mae'r afallen mewn gwenwisg,
a blodyn gwyn yw ei gwisg,
blodyn gwyn a deryn du
uwch ei ben yn chwibianu.
Tryfrithir y gwyrdd-dir gan
y blodau wyneblydan;
coch, gwyn a melyn yn myd
y gwair a'r ddeiliog weryd.
Mae'r ddôl yn urddol werddir
a'i hafrad dẃf, hyfryd hir;
trwy dyfiant hir daw afon
yn agen las ganol hon.
O'i gafell grin fe gyfyd
gloyn byw glewa'n y byd,
a'i aden fraith ysblenydd
yn sidan ar dân liw dydd.
