Prawfddarllenwyd y dudalen hon
ENGLYNION.
LLYTHYRAU MORGAN DAVIES.
Dyma ei lun ei hunan,—yr oedd ei ddig
drwy'i frawddegau'n clecian.
Yr oedd enaid tanbaid dan
rym ergyd geiriau Morgan.
Eto i gyd, tan pwt o gân,—yn newid
yn gwmnîwr diddan,
direidus, llawn o drydan
drwy'r mwg, hyd yr oriau mân.
DAVID R. DANIEL.
Gŵr mwyn, didderbyn wyneb—oedd Dafydd;
Deifiol yn ei ateb.
Ffrwyth enaid ei ffraethineb;
Ni fu ato, naddo, neb.
A Sarah hithau'n siriol,—wrth ei bodd
Wrth y bwrdd cynhesol.
Gresyn na cheid, Dduw grasol,
Heddyw'n wir y ddau yn ôl.
