Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Pen cerddor yr holl adar mân
yn ei gynefin;
f'eneidiau, onid pêr ei gân
yn mis Mehefin.
A chrac yr eithin, ynteu a'i gerdd,
a'i gnoc dwy gareg;
a glas y dorlan, fflach las werdd,
hyd ddŵr yn hedeg.
A mynd ymlaen o bwll i bwll,
pob un a'i hanes;
llygoden ddŵr yn ffoi i dwll
heb gael ei neges.
Y pwll lle byddai plant yn siŵr
o gael llysywod,
a gyda hwy yn ngwaelod dŵr,
mân ledod tywod.
At bwll y cefnro'n Aber Ceirch,
rhu'r môr ar glybod,
a'r tonau'n hyrddio i mewn fel meirch;
mil mwy i ddyfod.
Ond tawel iawn oedd bwthyn Siân
cyn mynd yn furddyn;
Hen Siân a'i hieir, cath, barcud, brân,—
holl deulu'r llecyn.
Mae'r cwbl wedi mynd ers tro—
pwy sy'n eu cofio?
Sŵn tonau'n tori ar y gro,
fydd yno heno.
Rhag., 40.
