Tudalen:Cerddi Edern a Cherddi Eraill.djvu/45

Prif gyrchfan oedd hwn lle doe genweirwyr gwrachod
ynghyd yn gwmni difyr ar brydnawn;
y tywydd yn braf, a chwa o'r môr yn dyfod
ar hyd y lôn, yn bêr â gwynt mwg mawn.
A'r môr a'i greigiau duon,
ac ochrau hafnau dyfnion
a'u gwymon yn ymsymud 'n ôl a blaen;
a gwylan wen
a'i chri uwchben,
a sgwner draw a'i chwrs am Bortinllaen.

A dyma lle bu y rhes genweiriau gwrachod
yn pwyso ar y bargod gyda'r nos,
a'r cwmni i mewn yn dadwrdd ac yn trafod,
cyn myned adref ar hyd lôn y rhos.
A John a'i holl ystraeon
arswydus am ysbrydion,
nes gyru iasau drwyddom oll â'i ddawn.
Dal ati'n hir,
pob stori'n wir,
'r oedd noswyl gyda John yn noswaith lawn.

Trist gweled yr ardd, a fu mor dwt trwy'r flwyddyn,
mae wedi ei thagu'n llwyr gan chwyn a drain.
Mae eto ar ôl, fel gwylwyr wrth ei therfyn,
y rhes coed eirin; ymffrost John oedd rhain.
A phan ddaw Mai, a disgyn
y blodau o'r coed eirin,
a'u bwrw'n gawod wen o flaen y tŷ;
dros enyd sai'
mân eira Mai
yn adgof gwyn am ŵr a gwraig a fu.