Prawfddarllenwyd y dudalen hon
YN HARBWR SKYW
Dacw Skyw ar ddiwrnod marchnad,
Daniaid prysur, pawb yn siarad,
mynd yn ddigon pell o'u dwndwr,
troi am lonydd tua'r harbwr,
lle cawn ddernyn o hen fyd,
y llongau hwyliau eto o hyd.
Dacw'r tai a'u toiau cochion,
yn yr heulwen rhwng coed gleision;
dacw'r cei lle mae dwy sgwner,
yn dadlwytho pethau lawer.
Cwch yn cychwyn at long draw,
a'i bowspryd atom; chwim y daw.
Sŵn y rhwyfau yn y towliau,
dau yn tynu nerth eu breichiau;
un yn llywio yn ben campwr,
tri bachgenyn, tri rêl llongwr.
Ar ba neges nid wn i,
ond gwn mai pwysig oedd y tri.
Tri yn troi yn ôl i'r harbwr;
pwy ni fynai fod yn llongwr?
Yn y man fe ddaeth rhyw adgof^
mi glywn ias yn cerdded drosof.
Clywswn ias fel hyn o'r blaen
ers talwm iawn yn Mhortinllaen.
Gorph., 42.
