CARN FADRYN
Dacw Carn Fadryn yn gefngrwm ei drum,
gwylfa dros diroedd gwyrddleision rhwng deufor;
yma bu tylwyth dihanes mewn grym,
gwylwyr fu'n craffu ar dir ac ar gefnfor.
Pegwn gwlad Lleyn, nod iw weled yn hir
cyn doe'r pysgotwr i olwg y glenydd;
draw fel rhyw ynys yn bell o bob tir;
ynys bell unig ar gamog môr 'Werydd.
Ie, fel hyn gwelai forwyr y Garn
yn yr hen oesoedd wrth droi Pen Caergybi,
ac o'r De hefyd wrth ochel y Sarn:
felly y byddai i Hugh Jones yr Abbey.
Prin yr ymwelwyr o'r godre i'r Garn,
bechgyn i weled y trimor ar brydiau;
gwŷr ysgolheigaidd i ddwedyd eu barn
am bwy a gododd y cytiau a'r caerau.
Amlach ymwelwyr glawogydd a gwynt,
niwloedd digynwrf yn gaddug disyfyd;
wedi troi haf unwaith eto ar hynt,
heulwen i wrido ar lethrau wrth fachlud.
Sêr yn y glasddu, cymdeithion uwch ben,
pell a dilafar, i'r gaer yn gwreichioni;
pan fyddo'r lleuad yn llawn ac yn wen,
amlwg pob murddyn yn wyn a du tani.