Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Y POSTMON
Mae John Roberts wedi marw,
newydd digon chwith i mi,
er nad oedd hyn i'r gymdogaeth
ddim fawr mwy na marw ci.
Nid oedd ef ond postmon gwledig,
nid oedd ef yn ŵr o fri,
ond pwy ato am sirioli
pawb a'i wên a'i "Dene chi."
Cymro mwyn hen ffasiwn ydoedd,
wedi myned yn rhy hen
at y daith o'r dref i Saron;
rhyfedd iddo gadw'i wên.
Chwi a'i gwelech hyd y ffermydd
yn cael croeso gan bob ci;
chwi a'i clywech wrth roi llythyr,
a'i gwrteisi, "Dene chi."
Gyda'r nos a'i Iwyth llythyrau,
cerddai'n ôl bob cam i'r dre,
a lle byddai siawns am lythyr,
rhoddai chwiban dros y lle.
Carai'r adar wrando arno,
a rhyw ddrudwen ddigon hy'
yn dynwared yr hen bostmon
nes ein twyllo ar frys o'r tŷ.
