MADONNA Y GWEITHIWR
JOSEF HORA.
Tŷ bychan yn lleithder i gyd, a seler dywyll ac afiach,
a gwely ag arno wraig, newydd esgor ar Fab y Dyn.
Ie, arogldarth y pentan myglyd, a sawyr trymaidd y tamaid,
a'r plant yn bentwr ar lawr, ar sachau gwellt yn gorwedd,
yn barod i ganu iti Garol Nadolig o drueni.
Arglwyddes Nef, dy erwinder! mor welw yw dy wynebpryd,
gwythienau yn glasu ar dy figwrn, dy wefus yn farwaidd heb liw.
Ymwadu, a gwrthryfel wedyn i'w gwel'd ar dy ael yn amlwg,
a gwddf, ie gwddf y trueni, wedi traflyncu er ys talm,
wedi cau er ys talm, ar eiriau tynerwch i gyd.
Tri Brenin Gwlen gynt, dyma'r tŷ na fynent mo'i weled;
nid oedd mo'r cyfoeth ganddynt i roi darn iti, Wraig a'th Fab,
oblegid i'r Seren Ddwyfol eu gyru yn bell o'u llwybr.
Aur, eli, a gwenau cariad, eu rhanu yn hael ddigrintach
i'r sawl oedd yn byw yn foethus, yn gynes, yn gorphwys yn esmwyth.
Arianog eu hunain hwy aethant i chwilio ar led am eu tebyg.
