banciau tywod. "Ond welwch chi ddim twll, neu ddylech chi ddim gweld yr un, beth bynnag."
"Paham?"
'Am ein bod ni wedi cael ordors i gau pob un ar ôl tynnu'r polyn, rhag gadael tyllau peryglus yn y traeth," oedd yr ateb parod." Y mae'n rhaid fod hwn wedi mynd yn angof rywsut."
"'Roeddach chi ar fai, Elston," meddai Morley, "ac y mae hynny wedi rhoi cyfle i'r hen ffwl busneslyd yma," gan bwyntio at Wmffra Jones, "wneud helynt heb achos."
"Howld on, Mistar Morley," meddai'r hen gipar, "wnes i ddim byd ond dweud wrth y ddau ŵr bonheddig yma nad oedd twll yna ddim yma bob amser. Rydach chi'n cynhyrfu am beth bach iawn."
"'Dyna ddigon, Wmffra Jones," meddai Morley, â'i wyneb yn cochi. "Peidiwch â busnesa eto, ac ewch yn ôl at eich gwaith."
"Efo 'ngwaith yr oeddwn i pan alwasoch chi arna' i." meddai Wmffra Jones, gan droi ar ei sawdl a gadael Morley, Aubrey, y Sarjant ac Elston yn sefyll gyda'i gilydd.
Ewch chwithau, Elston," ychwanegai Morley, 'fydd dim o'ch eisiau chwi eto."
"Bydd," meddai Aubrey, "i chwilio'r traeth. Y mae'n rhaid i ni edrych pob man."
"Debyg iawn," meddai Morley. "Anghofiais am hynny."
Rhoddwyd cyfarwyddiadau i'r dynion ynghylch chwilio'r lle, a cherddodd Aubrey a Morley yn araf ar eu holau.
Ydach chi'n meddwl mewn difrif fod rhywbeth wedi digwydd i Gwynn?" meddai Morley." Hwyrach mai wedi mynd o'i wirfodd y mae o."
