Gwynn. 'Rydw' i bron â gresynu na buasech chi wedi cael hyd iddo fo yn y llyn hwnnw."
"'Roedd yno eraill yn dymuno hynny, beth bynnag," meddai Aubrey. "Y mae Morley yn hen law ar guddio'i deimladau, gallwn feddwl, ond os gwelais i syndod a braw ar wyneb neb erioed yr oeddan' hw' i'w gweled ar ei wyneb o am eiliad pan gawsom ni nad oedd yna neb yn y llyn."
"Braw?" meddai'r Arolygydd.
"O, ie," oedd yr ateb, "braw yn llawn cymaint â syndod. Am ryw reswm neu'i gilydd y mae Mr. Morley yn teimlo'n anghysurus iawn wrth feddwl bod John Gwynn yn fyw ac yntau heb wybod ymhle."
"Wel," meddai'r Arolygydd, "fyddai'n well i ni anfon dyn i lawr i Benlliw tra byddwch chi yn Nhre'r Porth? Os ydach chi'n iawn, wyddom ni ddim beth all ddigwydd yno. Ond 'wn i yn y byd lle y gallai Gwynn fod 'chwaith. Os syrthiodd o i'r llyn, y mae'n rhaid ei fod o'n wlyb ac yn anghysurus iawn. Oes yna le iddo fo gael lloches yn rhywle, Williams?
"Lle diolwg iawn oedd o i'm golwg i, beth bynnag," meddai Aubrey, " heb dŷ na thwlc yn y golwg yn unlle ond Penlliw ei hun, a phrin y buasai Gwynn yn mynd i'r fan honno am noddfa."
"'Does yna unlle yn agos," meddai Sarjant Williams. "Y mae Llangam, fel y gwyddoch chi, tua dwy filltir o'r lle ar draws y morfa, ac fe fuasai yn hwylusach i Gwynn fynd at ei gar na mynd i'r fan honno. A phe buasai fo wedi mynd yno fe fuasem wedi clywed, y mae'n siŵr. Os syrthiodd o i'r llyn y mae'n rhaid fod golwg mawr arno, a fedra' fo ddim 'sgoi sylw. A phe. . .'
Tawodd y Sarjant yn sydyn, ac yr oedd yn amlwg ei fod wedi meddwl am rywbeth.
