"Ie," meddai Elston, yn ceisio'i adfeddiannu ei hun, "ond am fy ngwddf i y mae'r rhaff."
"Paid â chyboli," meddai Morley. "'Does dim rhaft am wddf neb hyd yn hyn. Os bydd yn rhaid, y mae'r cwch gennym, ac ni ŵyr Aubrey na'r plismyn ddim am hwnnw. Ond yn gyntaf peth y mae'n rhaid talu'r pwyth i Gwynn. Y fo sydd wedi dwyn yr holl helynt yma am ein pennau, a fydd yr un ohonom yn ddiogel tra bydd o ar dir y byw. Wyt ti wedi gwneud y trefniadau y soniais i amdanynt?
"Naddo," oedd ateb sorllyd y llall. "Fe ddaeth y plismyn felltith yna yma'n rhy fuan. Ond mi af i wneud yn awr. Y mae'n tywyllu'n gyflym."
"Ydyw," meddai Morley, gan godi ac edrych trwy'r ffenestr. O'i flaen yr oedd y lawnt a'r parc, ond yr oedd bwlch yn y coed ar gyfer y ffenestr, a gellid gweled ar draws y traeth i gyfeiriad y bryniau a oedd yn codi yr ochr draw i'r morfa. Eisoes yr oedd y bryniau hynny'n ymgolli yn y gwyll. Yr oedd goleuni olaf yr haul wrth fachlud wedi cilio, ac yr oedd cymylau tywyll y glaw a'r nos yn cuddio y rhan fwyaf o'r ffurfafen. Nid oedd yn glawio, ond yr oedd yn edrych yn debyg i law, ac yr oedd y cymylau'n dyfnhau'r gwyll. "Y mae'n tywyllu, bydd yn noson dda at y pwrpas. Ond cymer ofal, Felix, wrth fynd at y gwaith. 'Wyddom ni ddim pa le y mae Gwynn, ac fe all ymosod yn sydyn."
Edrychodd Elston yn anesmwyth braidd.
"Tybed y gallai gyrraedd yma heb i rywun ei weled?" meddai. "Ond, p'run bynnag, mi wnaf o'r gorau â fo os daw.. Nid wyf am fethu'r ail waith. Ond, o ran hynny, eisio arian sydd arno, nid eisiau lladd yr un ohonom. Eisio arian am gau ei geg."
"Eisio arian oedd arno," meddai Morley yn araf,
