oddi yma flynyddoedd yn ôl, pan ddygwyd gemau o blasty yng nghyfeiriad Trewylan."
"Ac yr oedd hynny tua deng mlynedd yn ôl," meddai'r Sarjant.
"Ac mi gymra' fy llw," meddai'r Arolygydd, yn taro ei law ar y bwrdd, " 'tasech chi'n holi, fod hynny tua'r adeg yr oedd Morley, neu Wilkins, yn bartner efo Gwynn yn Nhrewylan. Y mae pethau'n ffitio i'w gilydd yn dda iawn."
Yr wyf bron yn sicr eich bod yn eich lle," meddai Aubrey, "ac yn awr y mae'n rhaid symud yn sydyn iawn os ydym am ddal ein gafael yn y giwed yma. Y mae'n ddrwg gennyf i mi adael i Smith wybod fy mod yn ei amau; y cam nesaf, y mae'n sicr, fydd ceisio dianc. A oes ganddynt gwch, tybed?"
"'Wn i ddim am hynny," meddai'r Arolygydd, "ond synnwn i ddim nad oes, a byddai'n ddigon hawdd iddynt ei gludo i lan y môr a diflannu. Ond beth am John Gwynn?"
Yr ydych yn cadw golwg arno ef, gobeithio?" meddai Aubrey.
Gwenodd yr Arolygydd. "Cafodd y Sarjant yma syniad da," meddai. "Y mae wedi gofyn i Wmffra Jones, yr hen gipar, gadw golwg ar fwthyn Siôn y Bodiau a dilyn Gwynn os gwêl ef yn dwad oddi yno. Y mae Wmffra yn well na'r un plismon mewn lle fel yna ac yn gwybod am bob tro ar y morfa a'r traeth. Cytunwyd ei fod i chwibanu fel gylfinhir ar ôl cyrraedd y traeth os byddai Gwynn yno, ac y mae dau blismon yn gwylio ar hyd y gwaelodion yna ac yn barod amdano. Byddant hwy'n deall yr arwydd ac yn gwybod beth i'w wneud efo Gwynn. Ond mater arall ydyw rhwystro i Morley ac Elston ddianc."
"Y mae'n rhaid rhoddi dynion ar lan y môr,"
