i neb ddwad yma drosti hi. Mae Mr. Morgan y Swan yn gyrru arnom ni am swm mawr o arian, a mae y sale i fod yn fuan."
"Sut y medrai hi fyw acw wedyn, a'r stoc yn cael 'i chwalu?" ebe yntau.
"Peidiwch edrach ar hynny, Syr," ebe Siams, "mae hi yn siwr o fedru byw yn Bryn Marian wedi i wr y Swan neud i waetha. Mi weithia i iddi hi heb ddim cyflog ond 'y mwyd, a mi 'naiff Nel yma 'run peth, a mae gyni hi gymdogion roiff dipyn o help iddi hi i ail ddechra, os bydd eisio. Treiwch, Syr, ro'i gair o'i phlaid hi, os gwelwch yn dda."
'Roedd edrych ar Siams, a gwrando arno yn siarad, yn rhoddi llawer o foddhad i'r dyn ifanc, a phe buasai gosod y ffarm yn perthyn iddo ef, cawsai Gwen Ifan hi heb ychwaneg o siarad. Eisteddai Siams ar fin ei gadair, ei ffon yn un llaw, a het feddal gron yn y llaw arall; ac yn awr ac eilwaith dodai yr het ar ben y ffon, tynnai hi drachefn, a dodai hi ar ben ei lin, neu troellai hi ar ben ei fŷs. Gwyliai Hywel Ellis bob symudiad o'i eiddo trwy fŵg ei sigar gydag astudrwydd, a phan wnai Siams ambell sylw byddai llygaid y ddau arall yn cyfarfod ei gilydd yn chwareus. Gwelai y dyn ifanc yn ddigon amlwg fod yna lawer o hoffder o Siams yn mynwes y ferch, a medrai y ferch hefyd ddarllen ei farn yntau am yr hwsmon. Teimlai y dyn ifanc awydd i gael tipyn o ddifyrrwch gydag ef, ond yr oedd arno yr un pryd ofn cyffwrdd teimladau y ferch, ac ofn iddi ei gamddeall.
